เมื่อโลกใต้พิภพซ่อนจุดจบ: รีวิว ‘ผจญภัยพิภพวานร’ ภาคต่อที่กล้าพอๆ กับภาคแรก

หาก ‘Planet of the Apes’ ภาคแรกคือภาพสะท้อนสังคมที่เฉียบคม ‘ผจญภัยพิภพวานร’ (Beneath the Planet of the Apes) คือการตอกย้ำความสิ้นหวังของมนุษยชาติด้วยความบ้าคลั่งที่ยิ่งใหญ่กว่า หนังพาเราลงไปสำรวจโลกใต้ดินที่ซ่อนความจริงอันน่าสะพรึงกลัว แม้จะไม่สมบูรณ์แบบเท่าภาคแรก แต่ก็กล้าที่จะเดินหน้าเล่าเรื่องราวที่มืดมนและน่าจดจำ

เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)

‘ผจญภัยพิภพวานร’ เปิดเรื่องด้วยนักบินอวกาศอีกคนชื่อ Brent (James Franciscus) ที่ตามหา Taylor (Charlton Heston) ที่หายสาบสูญไปจากการเดินทางข้ามเวลา เขาตกมายังโลกที่ถูกปกครองโดยลิงพูดได้เช่นเดียวกัน และต้องเผชิญหน้ากับระบบเผด็จการที่โหดร้าย ระหว่างการหลบหนี Brent และ Nova (Linda Harrison) ค้นพบอารยธรรมมนุษย์ใต้ดินกลุ่มหนึ่งที่บูชาอาวุธนิวเคลียร์ทรงพลัง ซึ่งพวกเขาเรียกว่า ‘พระเจ้า’ หนังดำเนินเรื่องไปสู่การเผชิญหน้าระหว่างมนุษย์กลายพันธุ์ ลิง และ Brent ที่ต้องหาทางหยุดยั้งหายนะที่อาจทำลายทุกสิ่ง

งานการแสดงและตัวละคร

James Franciscus รับบท Brent ได้อย่างมั่นใจ แม้จะต้องมาแทนที่บุคลิกที่แข็งกร้าวของ Charlton Heston แต่เขาก็สามารถสร้างตัวละครที่มีเสน่ห์และความมุ่งมั่นของตัวเอง Kim Hunter กลับมารับบท Zira พร้อมความอบอุ่นและสติปัญญาเช่นเคย Maurice Evans ก็ยอดเยี่ยมในบท Dr. Zaius ที่เจ้าเล่ห์และหวาดระแวง ส่วนมนุษย์กลายพันธุ์ที่นำแสดงโดย Paul Richards ในบท Mendez สร้างบรรยากาศน่าขนลุกด้วยการแสดงที่ดูเคร่งขรึมและคลั่งศาสนา การแสดงของนักแสดงทุกคนช่วยยกระดับเนื้อหาแม้บทจะบางในบางจุด

งานกำกับ ภาพ และดนตรี

ผู้กำกับ Ted Post ทำหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพในการสร้างบรรยากาศที่แตกต่างจากภาคแรก การเปลี่ยนจากป่าและทะเลทรายสู่เมืองใต้ดินที่ดูรกร้างและสกปรกช่วยเพิ่มมิติให้โลกของหนัง งานออกแบบฉากใต้ดินทำได้ดีโดยเฉพาะอาสนวิหารที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์ทางศาสนาผสมอาวุธนิวเคลียร์ ดนตรีประกอบโดย Leonard Rosenman ยังคงมีกลิ่นอายของ Jerry Goldsmith ในภาคแรก แต่เพิ่มโทนที่มืดมนและอึดอัดมากขึ้น อย่างไรก็ตาม หนังมีจังหวะที่ช้าในบางช่วง โดยเฉพาะฉากการเดินทางใต้ดินที่ยืดเยื้อเกินไป

บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ

‘ผจญภัยพิภพวานร’ ไม่ได้เป็นเพียงภาคต่อที่รีบสร้างตามกระแส แต่เป็นหนังที่กล้าวิจารณ์สงครามเย็นและลัทธิบูชาอาวุธนิวเคลียร์อย่างตรงไปตรงมา การนำเสนอว่ามนุษย์ที่รอดชีวิตกลายเป็นพวกคลั่งศาสนาที่บูชาระเบิดนิวเคลียร์นั้นเสียดสีสังคมร่วมสมัยได้อย่างเฉียบขาด แม้บทจะไม่ลึกซึ้งเท่าภาคแรกในแง่การเมือง แต่ก็เสริมประเด็นเรื่องความวิกลจริตของมนุษย์ที่พร้อมจะทำลายล้างตัวเองเพื่อความเชื่อ ข้อเสียคือการดำเนินเรื่องที่ช้าและตัวละคร Brent ที่พัฒนาน้อยกว่า Taylor ทำให้หนังขาดพลังขับเคลื่อนบางอย่าง อย่างไรก็ตาม ตอนจบที่น่าตกใจทำให้หนังเรื่องนี้ไม่ถูกลืมง่ายๆ

สรุป

แม้จะไม่ดีเท่าภาคแรก แต่ ‘ผจญภัยพิภพวานร’ ก็เป็นภาคต่อที่กล้าหาญและน่าสนใจ โดยเฉพาะสำหรับคนที่ชื่นชอบนิยายวิทยาศาสตร์ที่แฝงประเด็นการเมือง เหมาะกับแฟน ๆ ของซีรีส์และผู้ที่อยากเห็นมุมมองที่มืดมนของมนุษยชาติ หากคุณพร้อมรับตอนจบที่อาจทำให้คุณครุ่นคิด หนังเรื่องนี้ก็คุ้มค่าที่จะรับชม